Beste lezer,
Hoe is het met jullie? Ik stel deze vraag, want het is echt lang geleden dat we via blogs met elkaar hebben gesproken. Buiten de jaarlijkse OWL-overzichten is het al lange tijd stil vanuit mijn kant. Na het schrijven van mijn boek “OWL by myself” verschenen er nog twintig blogs, maar daarna was de koek echt even op. Mijn laatst geschreven blog dateert van 20 december 2021. Deze was geschreven in de stijl van de hit “Ik wou dat ik jou was” van Veldhuis & Kemper. Inmiddels zijn we vier jaar en twee maanden, oftewel vijftig maanden, verder.
Nu, eind februari 2026, heeft OWL een nieuwe website. Bij het (laten) maken van deze site bekroop me de vraag of ik de blogs weer op de site wil hebben staan. Die vraag bracht me terug bij het blogschrijven zelf. Bloggen gaf me altijd voldoening: het was een creatieve uitlaatklep en leverde ook nog leuke reacties op. De motivatie om te schrijven ontbrak op een gegeven moment. Op zich gek, want er gebeurde genoeg in mijn leven in de afgelopen vijftig maanden. Maar van uitstel komt afstel. Tot nu. Tijd om deze hobby nieuw leven in te blazen. Via deze eerste nieuwe blog praat ik jullie even bij.
50 maanden privé
Tja, waar moet ik beginnen? Ik heb mooie reizen gemaakt naar Noorwegen, Bulgarije, Tenerife, Zuid-Afrika, Kaapverdië, Noord-Macedonië/Albanië, de Olympische Spelen in Parijs, een cruise langs de Griekse kust, skiën in Serfaus en Winterberg, Curaçao, Andorra (gecombineerd met Frankrijk/Spanje) en voetbalweekenden in Londen, Hannover, Milaan, Hamburg en Mallorca. Daarnaast ben ik naar meerdere leuke voorstellingen geweest, waaronder ook Veldhuis & Kemper. Je zou dus kunnen zeggen: een fantastische periode.
Qua bovengenoemde zaken was dat ook zeker het geval, maar verder waren de afgelopen vijftig maanden in privéopzicht helaas dramatisch.
Op 23 juni 2022 stond mijn leven echt op z’n kop: mijn huis stond in brand. Het was een dusdanig grote brand dat het zelfs het 112-nieuws haalde, met alle gevolgen van dien. Opeens geen thuis meer hebben, geen eigen kleding of spullen, in het begin geen vaste verblijfplaats, een hond met brandwonden verzorgen, alles voor de kinderen regelen zodat zij zo normaal mogelijk door konden gaan. Het huis moest deels worden afgebroken en opnieuw worden opgebouwd. Het was meer dan een slechte film.
Wat het erger maakte, was het gebrek aan hulp van de gemeente, de vele regelzaken en het gedoe met diverse partijen, zoals de verzekering, aannemers en met name de nutsbedrijven. Je staat alleen en je bent alleen. Ik heb vaak op het punt gestaan om erover te schrijven. Ook over wat zo’n brand met me deed, bijvoorbeeld als ik sirenes hoorde. Maar na veertien maanden was het huis weer af en was een thuis hebben weer terug. Vanaf dag één voelde het niet raar of vreemd om weer in hetzelfde huis te slapen. Dat was fijn.
Een jaar later stond niet mijn huis, maar mijn relatie in brand. In oktober/november 2024 gaf ik aan dat we beter konden gaan scheiden. Nu, zestien maanden later, kan ik om verschillende redenen niet veel melden over deze scheiding, behalve dat alles totaal niet fijn is verlopen. Daar waar ik ging voor korte pijn, is het helaas een langdurig, verdrietig en slecht verhaal geworden. Vooral voor mijn kinderen. Ook hierover kan ik een boek schrijven, maar dat doe ik niet. Ik hoop dat ik in 2026 kan melden dat we officieel uit elkaar zijn en het daarbij kan laten.
50 maanden OWL
In de jaarlijkse verslagen staat denk ik genoeg geschreven over de zaken die vanuit OWL zijn gedaan. Daarom kan ik zeggen dat kiezen voor OWL nog steeds een van de beste keuzes in mijn leven is geweest. De afwisseling, het avontuur, de vrijheid en de inhoud — ik ben er echt enorm blij mee!
Met ingang van 2026 heb ik de betekenis van OWL aangepast. Dat wil zeggen dat de L niet meer voor Loempia’s staat, maar voor Lachen. Dat heeft deels met de scheiding te maken, maar ook met het beter groeperen van de dingen die ik doe. Bijna alles viel onder ‘Workshops’, maar nu vallen zaken waarin entertainment thuishoort onder ‘Lachen’. Denk aan leuke acts, maar ook aan trainingsacteur en events. Deze begeleid ik als dagpresentator en/of organisator.
Daarnaast is humor — en dus ook lachen — essentieel voor mij. Ook als het moeilijk is, helpt het om even echt goed te kunnen lachen. Momenteel zijn we bezig met de voorbereiding van de vijfde show van ROMA en vaak liggen we tijdens deze voorbereiding helemaal in een deuk! Met veel plezier kijk ik dan ook reikhalzend uit naar 6-6-2026. Dan spelen we de hilarische voorstelling “AI of nie” bij Lebret in Oosterbeek.
Genoeg bijgepraat vanuit mijn kant voor nu. Dus vertel: hoe is het met jou?
En welke waarde helpt jou echt in de periode dat je het minder fijn hebt?
Dank voor het lezen en tot de volgende blog.